2007/Aug/03


ช่วงเวลาอันแสนเหน็ดเหนื่อยยังคงแล่นเข้ามาในชีวิตเรื่อยๆ

เรื่องงาน เรียนครอบครัว เพื่อน สุมๆรุมๆให้ได้ปวดหัวแทบทุกวี่วัน

จนตอนนี้รู้สึกว่า...ตัวเราเองละเลยตัวเองมากไปรึเปล่า?

นอกจากเรื่องหน้าโทรม น้ำหนักลดแล้ว เมื่อวานมีประชุมชมรมถึงค่ำ แล้วไม่ได้กินข้าวเลยทั้งวัน ทำเอาปวดท้องตัวงอเดินลากสังขารจะไม่ไหวเลย....

ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ?

ทำไมมัวเอาเวลาไปคิดถึงคนอื่น คิดถึงเรื่องอื่น แต่ละเลยตัวเองมากขนาดนี้....

คิดขึ้นมาแล้วก็โกรธตัวเองนัก

ห่วงละห่วงคนอื่นจัง ดูแลคนอื่นละทำได้เสมอ ถวายชีวิตเลยยังได้

แต่กับตัวเองกลับไม่เคยเหลียวแล.....

เพราะตัวเองยังไม่เหลียวแลตัวเองเลยรึเปล่า คนอื่นเขาก็เลยไม่เหลียวแลไปด้วย

อืม...สมเหตุสมผลนะเนี่ย (ตรงไหน)

แต่ช่วงนี้เป็นเอามาก ฟุ้งซ่านเพ้อเจ้ออะไรนักหนาไม่รู้

กินข้าวไม่ค่อยลง นอนไม่ค่อยหลับ

.....จะตายมั้ยเนี่ย?

เฮ้อ ตายไปอาจจะดีก็ได้ ทำให้ไม่ต้องเผชิญกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่อยากเจอ

ไม่อยากเห็น ไม่อยากฟัง ไม่อยากรู้สึก.....

....คงไม่ล่ะ

การตายไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา มันแค่ก็การหนีของคนขี้ขลาดเท่านั้น

ถ้ายังมีลมหายใจ...ก็ต้องต่อสู้กันต่อไป


ปล. เวลาตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ ก็จะรู้สึกอยากตัดผม....เกี่ยวมั้ย?

END. "เธอ...เป็นหมอกหรือควันกันแน่?"

Comment

Comment:

Tweet


อา...น่าจะหาเวลาซักเสี่ยวนาทีหันกลับมาดูตัวเองซักนิดนะจ้ะ
สู้ๆ
#1 by Silver_Moony At 2007-08-03 22:37,